Ζαχαρίας

Ο Ζαχαρίας είναι ένα μικρό και ενδημικό ψάρι της Μεσογείου που ανήκει στην οικογένεια των Κυπρινοδοντιδών. Είναι γνωστός σε πολλές περιοχές με το όνομα Ζαμπαρόλα ή Κυλιψάρι. Το κύριο χαρακτηριστικό του είναι η έντονη διαφορά στην εμφάνιση ανάμεσα στα δύο φύλα. Τα αρσενικά είναι μικρότερα και έχουν στο σώμα τους έντονες σκούρες κάθετες λωρίδες πάνω σε ασημί ή γαλάζιο φόντο ενώ τα πτερύγιά τους είναι συχνά κίτρινα. Τα θηλυκά είναι μεγαλύτερα και έχουν πιο απλό γκριζωπό χρώμα με ακανόνιστες σκούρες κηλίδες στα πλευρά αντί για ρίγες. Το σώμα του είναι κοντό και χοντρό με το στόμα να κοιτάζει προς τα πάνω για να τρέφεται στην επιφάνεια.

Είναι ο απόλυτος κυρίαρχος των δύσκολων περιβαλλόντων. Ζει κυρίως σε ρηχά παράκτια νερά όπως λιμνοθάλασσες εκβολές ποταμών και αλυκές. Είναι εξαιρετικά ανθεκτικό είδος και μπορεί να επιβιώσει σε συνθήκες που θα σκότωναν άλλα ψάρια. Αντέχει σε τεράστιες διακυμάνσεις της θερμοκρασίας αλλά και της αλατότητας καθώς ζει τόσο σε σχεδόν γλυκό νερό όσο και σε υπερβολικά αλμυρό νερό όπου το αλάτι κρυσταλλώνει.

Είναι παμφάγο είδος που τρέφεται κυρίως με μικροσκοπικά ασπόνδυλα. Η αγαπημένη του τροφή είναι οι προνύμφες των κουνουπιών τις οποίες κυνηγά ανάμεσα στα ρηχά νερά και τη βλάστηση. Επίσης τρέφεται με μικρά καρκινοειδή όπως η αρτέμια στις αλυκές και με διάφορα είδη φυκών και φυτικών υπολειμμάτων.

Η αναπαραγωγή διαρκεί όλο το καλοκαίρι συνήθως από τον Απρίλιο έως τον Σεπτέμβριο. Τα αρσενικά γίνονται επιθετικά και διεκδικούν μια μικρή περιοχή για να προσελκύσουν τα θηλυκά. Τα θηλυκά γεννούν λίγα αυγά κάθε φορά τα οποία κολλάνε πάνω στα υδρόβια φυτά με τη βοήθεια λεπτών ινών.

Δεν έχει καμία εμπορική αξία ως αλίευμα και δεν ψαρεύεται για φαγητό λόγω του πολύ μικρού μεγέθους του. Ωστόσο έχει τεράστια οικολογική αξία. Χρησιμοποιείται ως φυσικό μέσο καταπολέμησης των κουνουπιών σε βάλτους και λιμνοθάλασσες καθώς καταναλώνει τεράστιες ποσότητες προνυμφών συμβάλλοντας στον έλεγχο των πληθυσμών των εντόμων χωρίς τη χρήση χημικών.